Meneer Dinges, over Johnny en Jones

zondag 19 april 2009 Door Marit van Eisden Foto Astrid verhoef Bob (Rob van de Meeberg) is docent aan een kleinkunstopleiding. Hij maakt met twee van zijn studenten (Theun Plantinga en Victor Mentink) een voorstelling gebaseerd op de populaire zangformatie Johnny en Jones. Een Joods duo dat Kamp Westerbork mocht verlaten tijdens de oorlog om een plaat op te nemen in Amsterdam. Tegen alle adviezen in keerden zij toch weer terug naar het kamp, met fatale afloop. Johnny en Jones Nol van Wesel (Johnny) en Max Kannewasser (Jones) werkten in de jaren 30 voor de Bijenkorf. In 1934 werden zij ontdekt toen zij een optreden op een personeelsfeest verzorgden. Twee jaar later gaven ze hun baan op en gingen optreden onder de naam Johnny & Jones.   Met hun eigen muziekstijl, jazz, de teksten uitgesproken met een Amerikaans accent, en hun gitaar werden ze eind jaren dertig mateloos populair. Ze groeiden uit tot echte tieneridolen, maar door hun Joodse afkomst mochten Johnny en Jones in de jaren 40 niet meer optreden en werden zij, samen met hun echtgenotes, in 1943 opgepakt en getransporteerd naar doorvoerkamp Westerbork. Daar gaan ze aan het werk als vliegtuigslopers en ze treden op in de revue. In september 1944 worden Johnny en Jones, tijdens een van de laatste transporten uit Westerbork, naar Bergen-Belsen gedeporteerd waar ze in de laatste oorlogsdagen van 1945 uiteindelijk sterven van uitputting. Maar niet voordat ze om onduidelijke reden in 1944 naar Amsterdam mogen om een plaat op te nemen. Een van hun grootste hits is “Mijnheer Dinges weet niet wat swing is” en met deze song begint de voorstelling. In de kleine zaal van het Theater Bellevue te Amsterdam speelt de voorstelling, waar je als publiek dicht op het toneel zit en de acteurs regelmatig door het zaaltje heen en weer lopen als zij op of af moeten gaan. Victor Mentink betreedt als eerste het podium, waar enkel wat stoelen en een piano op staan, en begint op de gitaar “Meneer Dinges” te spelen. Dat het niet naar wens is van leraar Bob, Rob van de Meeberg, is meteen te merken. Martin van Dijk is de muzikaal leider van het stuk en hij neemt plaats achter de piano. Als dan ook Theun Plantinga het toneel betreedt is de cast compleet. Beide leerlingen kunnen zich niet echt inleven in de muziek en in het leven van Johnny en Jones, dit tot frustratie van Bob, die de jongens gedurende de voorstelling duidelijk probeert te maken hoe Nol en Max zich gevoelt moeten hebben. Naarmate de voorstelling vordert zie je een transformatie bij de leerlingen, niet alleen in hun doen en laten maar ook hun kleding transformeert mee, evenals de microfoon. Het stuk speelt zich af op de school maar wisselt steeds naar de platenstudio waar Johnny en Jones hun plaat staan op te nemen. Helaas is er niet bekend hoe dit precies gegaan is en waarom beide heren terug zijn gegaan zijn naar Westerbork. Dit zal wellicht kunnen zijn omdat hun vrouwen daar nog verbleven, maar waarom mochten zij überhaupt een plaat opnemen in de Nekos-studio? Deze vraagstukken maken je nieuwsgierig naar de werkelijkheid en het hoe en waarom. Ook de liedjes, die toen ontzettend actueel waren, zetten je af en toe aan het denken of confronteren je met de geschiedenis, zoals “Wij slopen met muziek”, "Maak het donker in het donker " en de “Westerbork serenade”. Theun en Victor zetten op eigen wijze de wat sceptische leerlingen neer maar wisselen met gemak af naar het jonge, Joodse duo. En wat een heerlijke stemmen hebben deze twee mannen, vooral hun samenzang klinkt erg prettig. Rob van de Meeberg als Bob, de leraar die ietwat gefrustreerd overkomt. Hoe en waarom wordt langzaam duidelijk in de voorstelling. Rob heeft een erg krachtige stem, die soms te veel volume bevat voor de kleine zaal, maar prachtig om naar te luisteren. Meneer Dinges, over Johnny en Jones, is een voorstelling waar je fantasie en nieuwsgierigheid geprikkeld worden. Dit in combinatie met de hits van Johnny en Jones, die soms, als je even wegzakt in het stuk, echt voor je lijken te staan. Een voorstelling naar een idee van Evert de Vries en de regie is in handen van Marcel Slijm.